Dandenong en City

Ha iedereen!

 

Ok, jullie hoeven niet meer jaloers te zijn. We hebben de eerste badgasten op het Nederlandse strand hier op tv gezien, terwijl het hier iedere dag wel een keer regent en we over het algemeen de jassen wel aan moeten. Gelukkig is het ook regelmatig droog en soms is het ook gewoon zonnig. Vorige week met Marloes weer eens uit geweest, naar het Melbourne Jazz festival, althans een avond daarvan, met naast een vreselijk slechte en ouwbollige Juan Revelation All Stars (er neer gezet door de gastprogrammeur van het Juan-les-Pins jazzfestival in Frankrijk) ook nog eens een matige Yamandu Costa. Erg op verheugd na het gruwelijke (=goed) optreden op de Music Meeting een paar jaar terug, dat Marloes had gemist, dus hooggespannen verwachtingen en daarom extra teleurstellend. Het was nog steeds allemaal razend snel en knap, eerst solo daarna in trio met een nieuwe violist en bassist, ook niet onverdienstelijk. Maar het duurde behoorlijk voordat het echt los kwam, muzikaal werd in plaats van alleen knap, en toen het net wat werd was het pauze. Daarna kwam er een, denk ik, Melbournese gitarist bij en gingen ze samen op Nuages van Django improviseren. Daar werd het echt niet beter op zal ik maar zeggen, dus daarna opgestapt voor de laatste tram. Afijn, het was gezellig zullen we maar zeggen.

Wel heel erg leuk: zwemmen met de hele familie in het Aquatic Centre in Albert Park. Albert Park is een gigantisch park midden onder het centrum, met daarin een vijver waarop wordt gezeild, allerlei sport en voetbalvelden, een golfbaan, gigantische sporthallen voor tientallen sporten inclusief een gigantisch zwemcomplex onder een dak, en dat alles omgeven door snelwegen die pasgeleden ook dienden als het parcours voor de Formule 1 van Melbourne. Komisch, en iets wat in geen enkel land zou kunnen, is dat de golfbaan gescheiden wordt van de snelweg door een hek met gaas van een meter of 8 hoog, dus de minder begenadigde golfer slaat makkelijk een bal door iemands voorruit, maar goed, het zijn geen stoeptegels moet je maar denken. Wel leuk als je daar in de file staat! Maar goed zwemmen dus op zaterdag aldaar, met een klein golfslagbadje, een pierebadje, een glijbaan naast de professionelere baantjesbanen voor de olympische lieden een geweldig zwembad. En lekker warm daar al dat water! Dat was dus dolle pret, te meer omdat allebei de jongens ondertussen echt aan zelfvertrouwen hebben gewonnen in het water. Op de terugweg nog een keer gegeten bij Tusk op Chapel St in Prahran, lekker weer, maar de jongens vielen om van de slaap, dus toen gauw naar huis.

Zondag een tweede poging Dandenong Ranges gedaan, nu dus zonder treintje. Dat was veel beter! Van uitzicht genoten op Mount Dandenong, rondrijden door de bossen en het wandelen beperkt (jongens nog moe van het zwemmen) tot het William Rickett’s Sanctuary. Wijlen Australisch spiritueel geïnspireerd kunstenaar woonde daar en maakte en bakte beelden van klei die hij op rotsen plaatste in de bossen. Vooral voorstellingen van Aborigines waar hij jaren tussen heeft gewoond en door wiens levens- en zienswijze hij veel bewondering had, en dat als een van de weinigen ook uitdroeg. Het werd hem alleen door de Aborigines niet zo in dank afgenomen geloof ik, of was althans omstreden, omdat volgens hun geloof overledenen niet mogen worden afgebeeld. Gelukkig staan de beelden er nog wel, want prachtig waren ze wel, vooral in samenhang met hoe ze geplaatst waren in de omgeving. Marloes’ moeder, ook een fervent keramiekartieste, zou uit haar plaat zijn gegaan! Helaas leek het wel een van de mooiste herfstdagen hier, want daarna was het weer regen iedere dag.

Gisteren nog even met Jonathan de stad in geweest en vanmorgen ook, terwijl Sasha naar school was. Vanochtend afgesproken met Tessa, net terug van Kakadu en in haar laatste dagen hier. Foto’s gezien, veel over NT en WA gehoord, wat erg leuk was aangezien we hopen daar in juli ook nog naar toe te kunnen voor een afsluitende vakantie. Erg leuk, naast Tessa weer zien was ook Ineke op een paar foto’s en filmjes te zien! Nog over de gigantische Victoria Market geracet en Sasha weer halen. Met hen naar een trendy cafeetje hier voor lunch was erg leuk omdat ze daar een leuk jongetje zagen met wie ze, helaas heel wild, gingen spelen. Leuke moeder ook, bleek een architectuurdocente, Australia born van Franse komaf, op RMIT-university hier, met ouderschapsverlof. Bleek ook een man te hebben die Nederlands kon, had een jaar in Amsterdam gewoond. Aangezien het klikte met het oudste jongetje dus telefoonnummers uitgewisseld, binnenkort eens afspreken in een speeltuin! Het is toch verbazingwekkend hoe makkelijk je contact kunt leggen hier. Wellicht dat een redelijke intuïtie en mensenkennis ook wel helpt, maar toch. Wat wel helpt zijn alle internationale vertakkingen van de mensen hier, vooral in Melbourne denk ik, en het feit dat Australiërs door hun afgelegen liggen allemaal per se de rest van de wereld, en dan vooral Europa willen zien.

Trouwens, ik had het ontbijt (je kunt overal tot minstens 15.00 ontbijten) weliswaar niet gehad (arrogante arty-farty studenten daaro), maar weer een middag well spent.

Cheers for now!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer