na een week...

Na een week van vakantie, naar het strand, uit eten en zo is Marloes langzaamaan gaan werken.

Sasha is voor het eerst naar school gegaan. Een leuke school, 25 kids in een ruimte met een grote speeltuin en zandbak buiten. Hij vond het leuk, maar kent alleen nog "what's your name?". Bleek wel een jongetje te zitten dat we uit een speeltuin in de stad kenden, puur toeval. Sasha had niet geplast, hij wist niet meer hoe hij dat moest vragen. Toch dapper, na een half uur ben ik gegaan, staat ie daar te zwaaien achter het raam met zijn blije koppie; was wel ff slikken. Maar en waren dino's en hij had getekend en geschilderd. Eén van de verplichtingen is trouwens je kind iedere dag insmeren met sunblock, wat goed te begrijpen is. Jammer is dat de wachtlijsten voor kinderdagopvang zo lang zijn dat Jonathan nergens terecht kan. Oftewel: veel huisman en papa spelen. Hopelijk neemt Marloes het een dag in de week van me over zodat ik een keer mijn handen vrij heb...

Laatste dagen in Melbourne waren wel te gek. Hittegolf hier, super weer dus, veel aan het strand. Begin de wijken wat door te krijgen en de wegen, vaak toch wel de auto nodig hier. Ze hebben ook trams, heel fraai, maar duurt nog wat langer. Opde fiets ga je kapot met dit weer, maar als het wat koeler wordt is dat wel de manier.
Moet binnenkort toch maar eens wat van het uitgaansleven gaan ontdekken hier. Heel veel te doen qua concerten, heel veel pubs, clubs etc..Binnenkort eens naar een festivalletje hier; moet wel snel zijn met kaarten, want dat gaat hier als een speer, terwijl het behoorlijk duur is bovendien. Mensen zijn heel erg aardig, ws de aardigste tot nogtoe in Australie. Het gekke is dat iedereen toch zo rustig en relaxed is terwijl er hier bijna 4 miljoen op een hoop zitten. S Avonds ook zo rustig hier, je hoort helemaal niks. Donker ook, dus veel sterren. En heel multiculti. In de stad ben je als blanke zwaar in de minderheid, veel Aziaten daar, veel chinezen ook. Zitten hier in de Italiaanse wijk, maar eigenlijk zit hier vanalles en nog wat. Ook gek: ze vragen ons vaak de weg! Ondertussen weet ik die ook nog vaak!Nog gekker: hier zijn helemaal nauwelijks aboriginals, in de hele tijd hier slechts 2x gezien. Melbourne heeft trouwens de cup van het australian football gewonnen! Ook maf: harde sport maar die lui nog het publiek zijn niet boos te krijgen, blijven hoffelijk en respectvol.
Ooh man, en het eten hier is lekker! Wat ze niet hebben maken ze na. En voor wat het uit eten kost kun je zelf eigenlijk nauwelijks koken. Toch eten we meestal thuis, is iets ontspannener dan met kinderen in de meeste etablissementen.
Maar ondanks alle aardigheid zijn de Melburnians toch erg op zichzelf. Ik zie mezelf nog ff zo gauw geen hele vriendenschaar opbouwen. Helaas moet Marloes het ook niet van haar werk hebben. Da's dus niet zoals in Brisbane waar dat wel heel erg klikte en je meteen werd opgenomen in een grote club leuke lui die je ook nog eens mee op sleeptouw namen. Misschien dan toch maar eens bij een sportclub gaan hier, of zelf eens op semi-werkvlak rondkijken. Een troost: heb mijn harde schijf met 90 gig aan eigen muziek aan het stereootje hier gehangen! Dat voelt gelijk een stuk meer als thuis!
En ook wel mooi: ik heb hier een 28 jaar ouwe mazda voor de deur staan (2 kinderen op een mountainbike gaat niet ...), dus dat wordt allengs meer toeren!
Sasha: "als je heel hard schreeuwt, kan mama of jouw vrienden jou dan horen?" "Nee, dat kan niet". "Ooohh,dan mis jij je vrienden zeker wel!. Waar ga je dan voetballen papa?" "Dat moet ik dan hier doen, maar dan moet ik eerst mensen leren kennen om mee te voetballen". "Papa, dan moet je zeggen 'what's your name'!"
 
Groeten!
Harold

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer