huiselijk geluk

Nu we hier bijna twee maanden zitten wordt het eigenlijk steeds leuker: we
weten beter waar we moeten zijn voor de gezellige kroegjes, voor de bakker
waar het brood wel te eten is, lekker ontbijten en fantatische koffie en zo.
Ineens blijken de kinderen uit Sasha's klas in de straat te wonen en ook in
het park te spelen en ga zo maar door. We balen er dan ook allebei (Harold
en Marloes) van dat we over nog geen 3 weken moeten verkassen naar een
andere buurt en een ander huis. De buurt is wel leuk, funky, retro hip met
veel grappige winkeltjes en heel veel leuke cafeetjes en restaurantjes, maar
de parken zijn allemaal niet meer op echt lekkere loopafstand, en de school
is ook verder weg (maar mijn werk dichter bij en de stad en het strand ook).
Het huis is luxer, maar kaal, geen gezelligheid of schilderijen of een leuke
tuin en de straat is donker en zonder bomen. Afijn, we zien wel. We zijn
blij dat we wat hebben, want het was echt moeilijk om wat te vinden.
Sasha heeft gelukkig een grote productie aan schilder-knutsel en plakwerken
op school zodat we daar de kale muren mee kunnen behangen. Jonathan heeft
trouwens een groot tekentalent: hij tekent al dingen die je kan herkennen!

Het schooltje is echt enorm leuk. We zullen eens foto's maken. Klas is 3
keer zo groot als die op t talent (tenminste dat lokaaltje waar sasha in zit
is niet groot, een unit uiteraard wel) en ontzettend leuk ingericht. De
buitenspeelplaats is hartstikke mooi en uitdagend. De juffen zijn heel goed.
Sasha is dol op een van de juffen (Annie) en ik vindt de andere (ook de
directrice) geweldig (Mary). Hij zit steeds minder alleen te spelen en
gebaart wat hij wil, hij durft dus met handen en voeten te praten. Vanavond
bij het voorlezen vroeg ik bij de plaatjes hoe ze in het Engels heetten en
tot mijn verbazing kende hij er 9 van de 10, dus wie weet begrijpt hij meer
dan hij doet voorkomen.
Voor Jonathan is het echt sneu dat er nergens plek voor hem is. In de krant
hier stond een stuk dat er een babyboom is en dat er zelfs geen plek meer is
op scholen voor leerplichtige leerlingen. (Nou is het in Australie geen
enkel punt om je kind niet naar school te laten gaan trouwens, je kan zo een
jaar gaan reizen). Gelukkig gaat Harold vaak leuke dingen met m doen (zoals
zwemmen, voorlezen in bibliotheek), en dan is ie echt ontzettend blij.

Ze missen thuis wel- vooral als het ter sprake komt, maar ze hebben het heel
leuk samen hier. We doen natuurlijk ook heel veel leuke dingen
samen. Ze hebben allebei ook een conditie opgebouwd valt me op: heel goed
lopen kunnen ze. Ze zijn ook gespierd geworden. (Ik ook trouwens: een uur
fietsen per dag krijg je wel conditie van - maar ik ben wel zwaarder in
gewicht. zit trouwens op pilates hier, leuk en lekker, maar ik krijg zo'n
strak buikje, vind ik eigenlijk niet zo relaxed, wil liever strakke billen,
maar helaas..). Sasha kan zo 8 km lopen, maar dan moet t wel een spannend
bergpaadje zijn, of iets door een spannend bos, want een asfaltweg is maar
500 m leuk. In het begin was het loopje naar het park (met daarin een hele
mooie speeltuin ("schip" met haaien "niet op de grond komen Jonathan") met
klimrekken, schommels, wipwap, allerlei spannend klimtuig, glijbanen, en
allerlei leuke hoekjes en zo) hier nog wel ver voor ze, maar nu rennen ze
het allebei gewoon heen en weer (tenzij Jonathan alle stenen onderweg wil
tellen, of de hekjes, of bij iedere boom eucalyptus denneappels wil oprapen,
of naar de vogels kijken. Jonathan ziet veel meer dingen dan Sasha trouwens.
Die vindt vooral overal stokken (zwaarden) en vuur (zand).

Ridders zijn nu uit, zeerovers in. Harold heeft in onze tuin met de jongens
met spijkers en hout dat ergens langs de weg lag een zeeroverschip gebouwd.
Uuuren hebben ze het volgehouden daaraan te bouwen en ze spelen er nu ook
veel mee. Sasha heeft een zeerovervlag getekend (met doodskop en al) en die
hangt te pronken aan de boot aan een boomtak die Jonathan en ik uit het park
hebben meegenomen. Terwijl Harold nu thuis is met de kinderen en Sasha net op het kinderdagverblijf van allerlei materiaal ook een zeeroversschip heeft gebouwd zitten ze nu allebei met zwaarden en schatkaarten in het schip in de tuin. Ze zijn op weg naar Elliesjemme en Pakkiesjun, want daar liggen de schatten begraven onder de bomen.


Hier een kijkje naar onze nieuwe stek, tenminste als het allemaal rond komt, want de communicatie verloopt niet geheel vlekkeloos. Hebben jullie meteen de gegevens.
Interessant stijl he ;-).  Coptische Egyptenaren zijn de verhuurders. 30
jaar geleden gevlucht vanwege toenemende Islamisering van samenleving, maar
de inrichting is wel arabisch getint.

http://www.homehound.com.au/6+leicester+street+fitzroy+vic+3065/


Heel veel liefs en kussen van ons allemaal,

Sasha & Jonathan, Harold & Marloes

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer