Pinksterweekend, moederdag, verhuizen!

Pinksteren,

 

En moederdag in een weekend, het zijn heftige tijden. Vrijdag wezen stappen in Prahran (je moet toch wat als huisman zijnde), draaide een goeie dj, Matthias Tanzman (nog leuk mee staan ouwehoeren) in een prachtig clubje, de OneSixOne. Moest me even langs de portier kletsen (Are you on the list? Oei, dus improviseren en een beetje smeken, vette meevaller als je hier  zonder vrouwelijk gezelschap uitgaat; ze bleken achteraf ook nog echt een enorme guestlist te hebben), binnen prachtige seventies-porn-kitsch met in de muur gemetselde aquaria boven de lounge banken met een klein maar fijn dansvloertje. Roken was trouwens echt intiem daar, in een steegje van 50 cm breed. Ook geinig, komen er twee gasten op me af terwijl ik mijn eerste biertje aan de mond zet die me om de hals vallen met “He Chris, there you are, bla bla” of zo iets, en ik moest ze echt zelf na enige conversatie vertellen dat ik niet was wie ze dachten dat ik was. Hun beste vriend stond gelukkig wel recht tegenover me, dus ik had er weer een broer bij. Bleek ook weer een omgeschoolde arts degree gast, nu economist bij een bank, had ook een jaar in Engeland en 3 jaar in Ierland gewoond. Het is niet normaal hoe bereisd het Melbournese publiek is. Rest van de nacht gedanst en geluld met een half Libanese Melbournse, eindelijk eens iemand die niet in Europa was geweest. Bleek later trouwens ook 38 en ook 2 kinderen te hebben, hoewel al wat ouder dan onze jongens. Oftewel very good company en weer tal van boeiende verhalen. Wel jammer dat daar waar goede muziek is het wel altijd later pas begint, dus weer een latertje, maar gelukkig had ik de alcohol-inname beperkt gehouden.

Volgende dag was het inpakken geblazen, toch altijd weer een niet te onderschatten klus. ’s Avonds waren we eigenlijk beiden flink uitgeteld, maar de Music Meeting begon en zond live uit met een audio-video stream op internet, dus om half één ’s nachts zaten we voor de laptop. Dat bleek echter meteen zo prachtig dat een mengeling van melancholie en mentale adrenaline door de hemelse muziek mij in ieder geval over de slaap tilde, waarna ik nog ff een tijdje wakker in bed had gelegen. Uitslapen was er echter niet bij, want het was …. Moederdag! Gelukkig waren de kinderen ook weer om 6 uur wakker, dus ik hoefde niet alleen ontbijt te maken, kon gelijk de laptop weer aanzetten en Marloes op bed verrassen met tekeningen, een gefabriceerde melkklopper (kennen ze hier niet), uitgebreid ontbijt en muziek op bed. Daarbij had ik nog een fantastische 70-ies lamp gescoord vrijdag in een vintage markt/winkeltje in, jawel, Fitzroy. Marloes had hier op de hoek er al een op het oog gehad, maar deze was nog mooier, dus helemaal blij. Het ding blijkt wel een kilo of 6 te wegen en is met armatuur, dus hoe we die in Nederland krijgen weten we nog niet, maar mooi is ie wel!

En weer inpakken dus de hele dag, paar keer op en neer rijden, buren gedag zeggen en verhuizen. Het is verbazingwekkend trouwens hoe prima de kinderen dat allemaal vinden, geen probleem, gewoon daar weer in bad (ok, er zat een yakuzi in die Jonathan de stuipen op het lijf joeg), eten (Indiaas gehaald) en in bed (bedden met glas in lood-bloemen in het hoofdeinde. Het is een huis van Koptische Egyptenaren. Vooral het bankstel is een kunstwerk op zich en contrasteert mooi met het kunstgras dat voor en achter in de tuin ligt. Maar een ruim huis, alles zit er in, en Marloes heeft meteen kindertekeningen aan de muren gehangen. Alleen nog geen telefoon, en helaas geen wifi-netwerk waar we op in kunnen haken. Dat wordt dus wat regelen daar. Zit nu trouwens zelf weer ff in Brunswick, we waren de luiers vergeten en ik wilde Mm kijken, maar ik krijg het niet in beeld …. Server overbelast kreeg ik even in beeld, mooi balen! Maar daardoor kon ik wel jullie, allen, schrijven, al hou ik het nu voor gezien. Het wordt trouwens wel leuk in Fitzroy denk ik, het is een soort Amsterdam in Melbourne, maar dan leuker eigenlijk en heel compact. Alternatief, wat grungy, cosmopolitisch en heel levendig, met tussenin wat armoediger woonwijkjes met soms veel graffitiy. Afgelopen woensdag hier trouwens met de kids naar klassieke, nou ja meer klassieke balkan, muziek geweest “for kids”, een zgn “cry baby session” in de prachtige voormalige bibliotheek in de Town Hall van Fitzroy. Ook wel leuk: sta ik mijn eerste sigaretje in de tuin op het kunstgras te roken, hoor ik een papegaai krijsen en vliegt er een enorme vleermuis over mijn hoofd. Bye for now! en de groeten van

Harold

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer