tot en met 26 maart

Woensdag 26 maart

 

Het is al weer eventjes geleden dat we de website hebben bijgehouden, dus nu een heldhaftige poging om weer een beetje te updaten, want we hebben ondertussen natuurlijk van alles beleefd. Voor nieuwe foto%u2019s moeten jullie allemaal even wachten. We hebben de downloadlimiet van onze verbinding bereikt, althans dat denken we dat er aan de hand is, dus foto%u2019s uploaden gaat voorlopig niet. Skypen ook niet. Hier een verslag achterstevoren.

 

Om met het meest recente te beginnen:

Afgelopen maandag (24 maart) is Ineke aangekomen. Altijd weer spannend om iemand op te halen. Ook de jongens vonden het heel spannend. Het duurde voor hen een eeuwigheid voor Ineke eindelijk te voorschijn kwam, maar toen was het feest. We waren allemaal erg blij om elkaar te zien. Ineke zat vol heerlijke reisverhalen en glom helemaal van plezier en opwinding en trots enzovoort. Het is maar een halfuurtje rijden van en naar het vliegveld (als je niet verdwaalt, wat we op de heen en terugweg wel deden). Op het vliegveld besloten we dat we niet meteen naar huis gingen maar ergens een hapje gingen eten. Ineke wilde wel de zee zien dus hebben zijn we naar St Kilda gereden (via een onbekende route en dus weer verdwaald, heet in de auto, vieze benzinedampen en uitlaatgassen -> allebei de kinderen overgegeven (alleen wat spuug gelukkig) dus Ineke had meteen een grote-stad en kleine-kinderen vuurdoop, waar ze zicht uitstekend doorheen sloeg) en hebben daar bij een tapas-bar heerlijk zitten snacken. Gebarbecuede babyoctopusjes, gevulde champignons, heerlijk brood, white-bait (hele kleine gefrituurde visjes die je met kop en staart op eet). We hebben heerlijk zitten smullen met zn allen. Heerlijk dat onze jongens alles wel willen eten en meestal alles lusten.

Na de lunch zijn we naar het strand gegaan, met uitzicht op de skyline van Melbourne. Even door St Kilda gewandeld, dat prachtige oude huizen en bomen en kerkjes heeft. Het licht was erg mooi, en de straten vol herfstbladeren. Tegen de tijd dat we weer thuis kwamen was het al bijna etenstijd. Lekker champagne in de tuin gedronken, en heerlijk gegeten. Savonds begon het te plenzen, onweer. Voor de planten en bomen en parken een godsgeschenk want het is hier gortdroog, water is gerantsoeneerd, heel veel planten zijn er slecht aan toe. Wij zitten er natuurlijk niet op te wachten....

 

Gisteren (disdag) begon de dag bewolkt, maar al gauw trok het bij en het werd een prachtige dag met heerljk weer. Ineke en Harold zijn er sochtens met zn tweeen op uitgetrokken op zoek naar een fiets. Ze gingen naar Fitzroy, een bohemian wijk die naast onze wijk ligt. Fiets kopen, helm, slot, gelijk ook maar wat eco kleding en sushi eten voor de eerste honger. Wat een leuke wijk is dat dat Fitzroy, zoveel leuke winkeltjes en heel gezellig.

Marloes is met de kindjes naar het park getogen. Op het bankje in het park gelegen terwijl de kinderen 'op reis' en 'zeerovertje' speelden in de speeltuin, met hun rugzakjes op. Zitten ze samen te keuvelen en avonturen te bedenken. Zalig, wat is het leven toch goed. Daarna gepicknicked in de tuin en Jonathan op bed gelegd.

S Middags zijn we met zn allen gaan fietsen, Ien en Marloes een kind achterop, Harold op zijn nieuwe fiets. Het was een geweldige tocht. Eerst door de stad gecrossed en toen richting de Yarra (de rivier). De Yarra krinkelt kris kras door de stad. In het centrum is het  een 'gewone' rivier, maar elders zit de Yarra verborgen in een diep dal waar je je midden in de wildernis waant. Onglooflijk dat je midden in de stad zit, langs de de Yarra en de Merri Creek waan je je in de bush. Prachtige stijle rotspartijen (waarboven de stad ligt, die je niet ziet!), een flink stromende rivier, prachtige bomen, heel veel bochten, steile paden. We hebben enorm genoten. Jonathan was de enige met bel, die moest dus bellen bij de haarspeldbochten en steile paden. Wat ie natuurlijk prachtig vond en en passant viel ie zo ook niet in slaap achterop. Onderweg stond een prachtig oud nonnenklooster dat nu een kinderboerderij-kunstgalerij-restaurant-cafe is. Daar gaan we weer naartoe! Met etenstijd kwamen we thuis, toch wel moe en met een zere kont (Ineke).

 

Zondag, eerste paasdag, de dag voor Ien kwam, gingen we op weg naar de beboste heuvels hier in Melbourne - uurtje rijden. sochtends vroeg hebben we eieren gezocht in onze tuin, en later nog eens in het Lakeside park. nou ja lake, de vijver in Lent is er groot bij. We gingen met Puffing Billy, een treintje wat hier ergens door de bergen naar een meertje puft. Mooi uitzicht, maar wel een beetje een toerist trap. ach wat geeft het: speeltuin, bos, treintje en een hoop multiculti barbecuen om je ogen naar uit te
kijken.

 

Wat ook heel erg de moeite waard was was de Eureka tower, de hoogste wolkenkrabber van het zuidelijk halfrond, en dan vooral het skydeck daarvan, op de 88ste verdieping, die we goede vrijdag bezochten. Het was ongewoon stil in de stad, alles dicht behalve de 7-eleven en een enkele pizza tent was gesloten. Gelukkig reden de trams wel, al reden ze maar totaan het begin van 'CBD' de binnenstad van Melbourne zeg maar (volgens Ineke net als iedere gewone ander stad, alleen dan met wolkenkrabbers, terwijl de wijken eromheen, Fitzroy, Carlton, Prharan, St Kilda allemaal heel leuk zijn met een totaal eigen karakter (al zijn er overal restaurantjes op de stoep). Wat wel heel grappig was was dat het station waar altijd het meeste te beleven is, Flinders Street Station, met een heel langgerekt, prachtig in geel en rood baksteen gebouw uit 1854, nu omgeven werd door een grote optocht van Bob de Bouwer bestratingsmachines, wel 30 schat ik zo, die aan het boren en weet ik wat waren. Het was alsof de straat was overgenomen door machines en mannen met gele helmen en vestjes. Afijn, wij gewandeld naar de overkant, en de toren in. De lift is binnen een minuut op 88 en toen ging de lift open en lag de stad en de zee aan onze voeten. Ik kreeg er tranen van in mijn ogen, zo overweldigend is het uitzicht als je er zo instapt. Je kan helemaal rondlopen. Ook de kinderen keken hun ogen uit. Daarna 'the edge' in, een cabine die een beetje buiten het gebouw glijdt en dan wordt het matglas overal om je heen (ook onder je voeten dus) ineens helder glas en kun je recht naar beneden kijken zo'n 300 meter omlaag. Jonathan ging op zijn knietjes liggen en naar de autootjes wijzen, hij vond het prachtig. Sasha kon met moeite zijn tranen bedwingen, die wilde er het liefst weer uit. Daarna naar een geweldige speeltuin aan de rivier en naar een restaurantje aan het water waar ik heerlijk vietnamees heb gegeten en harold en sasha een enorme worst. jonathan sliep inmiddels.

 

Harold is vrijdagavond trouwens wezen housen en hij kwam zaterdagochtend 7 uur zielsgelukkig thuis. Hij had een topavond gehad, zowel wat betreft muziek als gezelligheid. Hij heeft beloofd er nog een berichtje over te schrijven.

 

Foto's volgen later, onze laptop laadt foto%u2019s of mailtjes met een snelheid van 4 kb per minuut, dus dat gaat nu niet. Skypen lukt ook even niet...

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer